Αποστολέας Θέμα: Παπαδολογίες…  (Αναγνώστηκε 3033 φορές)

Αποσυνδεδεμένος Αταλάντη

  • Διαχειριστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 7.986
    • Προφίλ
    • @ithaca
Παπαδολογίες…
« στις: 20 Απρίλιος 2007, 14:55:45 »
Παροιμίες που αναφέρονται σε παπάδες από τον Αλλουφάνιο και τους επισκέπτες του.


    * Παπά παιδί, διαβόλου εγγόνι.

    * Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά

    * Παπάς, παπά καλό δε θέλει

    * Παπάς εγίνεις Κωσταντή; Έτσι τό’φερε η κατάρα.

    * Τώρα που βρήκαμε παπά, ας θάψουμε πέντ’ έξι.

    * Βρήκανε παπά, θα θάψουν και τους ζωντανούς (Μεσσηνιακή παραλλαγή).

    * Παπάς στην πόλη, η παπαδιά ‘μολογάει.

    * Είδα κι είδα, γύφτο παπά δεν είδα.

    * Γύφτος παπάς δε γίνεται κι αν γίνει δε βλογάει.(Παραλλαγή από Παξούς)

    * Άλλος αγαπά τον παπά κι` άλλος την παπαδιά.

    * Άλλου παπά ευαγγέλιο

    Αυτή τη φράση την παίρνουμε από μια Κεφαλλονίτικη ιστορία. Κάποιος παπάς σε ένα χωριουδάκι της Κεφαλλονιάς, αγράμματος, πήγε να λειτουργήσει σ’ ένα άλλο χωριό, γιατί ο παπάς του χωριού είχε αρρωστήσει για πολύν καιρό. Ο παπάς όμως, στο δικό του Ευαγγέλιο, μια και ήταν αγράμματος, είχε βάλει δικά του σημάδια κι έτσι κατάφερνε να το λέει. Εδώ όμως, στο ξένο Ευαγγέλιο, δεν υπήρχαν τα σημάδια, γιατί ο παπάς αυτού του χωριού δεν τα είχε ανάγκη, μια και ήταν μορφωμένος. Άρχισε, λοιπόν, ο καλός μας να λέει το Ευαγγέλιο που λέγεται την Κυριακή του Ασώτου. Τότε κάποιος από το εκκλησίασμα του φώναξε! «Τί μας ψέλνεις εκεί παπά; Αυτό δεν είναι το σημερινό Ευαγγέλιο …»
    - «Εμ. Τι να κάνω;», απάντησε αυτός.«Αυτό είναι άλλου παπά - Ευαγγέλιο».
    Και από τότε έμεινε η φράση…

    * Ίσως μια τέτοια ιστορία να είχαν υπ΄όψιν τους οι Ιταλοί και έβγαλαν την παροιμιώδη φράση :”Αγράμματος, σαν Έλληνας παπάς”.

    * Αλλού ο παπάς , αλλού τα ράσα

    Ήταν μια φορά ένας παπάς που είχε ένα κτηματάκι μακριά από την ενορία του και πήγαινε μόνος του και το όργωνε. Όταν πήγαινε, λοιπόν, και άρχιζε το όργωμα, άφηνε τα ράσα του στην εκκλησία, για να μη σκονιστούν, φόραγε τα ρούχα τα παλιά του και πήγαινε στο κτήμα. Όταν τελείωνε τη δουλειά στο κτήμα, γύριζε στην εκκλησία και ξανάβαζε τα ράσα του. Οι ενορίτες που έβλεπαν να κρέμονται τα ράσα στο στασίδι, έλεγαν: «αλλού ο παπάς και αλλού τα ράσα του».

    * Αν είσαι και παπάς, με την αράδα σου θα πας

    Φράση που μας την έκανε πιο γνωστή και από τότε έμεινε, ο Γέρος του Μωριά Θ. Κολοκοτρώνης. Λεγόταν, κυρίως, στους μύλους και στις βρύσες, που περίμεναν με τη σειρά τους ν’ αλέσουν ή να πάρουν ένα σταμνί νερό. Έτσι, όταν έβλεπαν κανέναν παπά να θέλει να μην τηρήσει τη σειρά, του λέγανε τη φράση αυτή.

    * Τρελός παπάς σας βάφτισε.

    * Μη το πεις ούτε του παπά.

    *


      Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς.

    * Ο παπάς πρώτα βλογάει τα γένια του.

    * Αλλιώς μας τα` λεγες παπά, πριν σε χειροτονήσουν.

    * Κουμπάρε τίμα τον παπά, και συ παπά έχε γνώση. (παροιμία της Άνδρου)

    * Ο τεμπέλης κι ο φαγάς ή χωροφύλακας ή παπάς.

    * Παπάς, γιατρός και χωροφύλακας καλύτερα ‘ναι να μην μπαίνουνε στο σπίτι.

    * Δεν έγινα παπάς ν’ αγιάσω, έγινα παπάς για να καλοπεράσω.

    * Του παπά η κοιλιά είν’ αμπάρι κι όπου πάει θε να πάρει.

    * Το πολύ το κυρ’ ελέησον το βαριέται κι ο παπάς.

Και μερικές….δεσποτικές παροιμίες:

    * Αν ήταν η δουλειά καλό θα δούλευε κι ο δεσπότης.

    * -Ψάλε δεσπότη μου…
      -Με πονεί το δάχτυλο μου

    * Ο δίκαιος διψάει, βάλτε του δεσπότη να πιει (ναξιώτικη).

    * Από μυλωνάς, μας έγινε δεσπότης.

    * Αλλού με τρίβεις δέσποτα, κι αλλού έχω τον πόνο.

    * Πέντε του διάκου και δέκα του δεσπότη (κρητική).

    * Και φυσικά, ας μη ξεχνάμε την παροιμιώδη φράση:
      θα πεις τον δεσπότη, Παναγιώτη.

Ο παπάς είναι για απ’ την Πάρο για απ’ τη Νάξο:
«Ό,τι πάρω κι ό,τι αρπάξω!»

“Δεν έγινα παπάς ν’ αγιάσω, έγινα παπάς για να καλοπεράσω.”…

“Με τσι παπάδες μάχομαι πας και ξετροχιάσου
Να μ’ αναθεματίσουμε κι εμένα, να δοξάσου.
Δεν πρέπει ο Χριστόδουλος αδόντι να μου βγάλει
Άπου τού χω βγάλει άπλυτα, κοντά ένα τσουβάλι;
Ενα μικρό ανάθεμα χρειάζομαι επειγόντως
Να μη με φάει πρόωρα η τρύπα του οζόντος.
Με τσι παπάδες του χωριού δεν έχω καμπαέτι
Από ψηλά τ’ ανάθεμα αξίζει όταν πέφτει”.

Τρεις παπάδες ναν’ καλοί - βγάζουν μια οκά μαλλί!

*

Στης παπαδιάς τα γόνατα, γράφει ο παπάς ονόματα (από λαϊκό σατιρικό τραγούδι)

…ο παπάς ο παχύς έφαγε παχιά φακή..γιατί παπά παχύ…


τρελλός παπάς σε βάφτισε?

Αν είσαι και παπάς με την αράδα σου θα πας.

Άλλη κουβέντα παπαδιά. (που θα πει δε μασάμε)

H παπαδιά τον παίρνει, το χωριό την πληρώνει

Μωρή “που@άνα” μυγδαλιά π’ άνθισες το Γενάρη και μου κάνες τη παπαδιά και τέλειωσε το στάρι …

Ο παπάς ο παχύς έφαγε… την παπαδιά!(προτιμώ τη μοντέρνα εκδοχή της παροιμίας)

Παπάς, παπά καλό δε θέλει.

Παπάς εγίνηκες Κωστή; Έτσι το ‘φερ’ η κατάρα.

“Μην το πεις ούτε του παπά

εναλλακτικές χρήσεις της λέξης “παπάς”:

1. Το τραπουλάχαρτο του Ρήγα - ιδίως στους αυτοσχέδιους πάγκους των πλανώδιων ταχυδακτυλουργών-αετονύχηδων (ή αλλιώς παπατζήδων)
2. τα κυλινδρικά εξογκώματα στα παλιά φλιπεράκια (που χτυπιόσαντε σαν παλαβά έτσι και τα ακούμπαγε η μπίλια)
3. Η φούντα στην άκρη των φυλλωμάτων της ινδικής κάνναβης (το καλύτερο κομμάτι του φυτού όσον αφορά τις ψυχοτρόπες του ιδιότητες - έτσι μου’χουν πει τουλάχιστον)
4. Οποιαδήποτε αξιοθαύμαστη ικανότητα (μεταφ.) - π.χ. “έπαιζε παπάδες στην κιθάρα ο Τζίμι Χέντριξ”. Πάντοτε σε πληθυντικό αριθμό.

Αποσυνδεδεμένος Αταλάντη

  • Διαχειριστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 7.986
    • Προφίλ
    • @ithaca
Απ: Παπαδολογίες…
« Απάντηση #1 στις: 06 Μάιος 2007, 13:40:27 »
http://adelfopoiemenoi.blogspot.com/


Από την προηγούμενη δημοσίευση λείπει το

"Εδώ παπάς, εκεί παπάς, που είναι ο παπάς": διότι ως γνωστόν ο τζόγος είναι από τα ισχυρότερα πάθη...



« Τελευταία τροποποίηση: 06 Μάιος 2007, 13:44:24 από Αταλάντη »