Αποστολέας Θέμα: Ανέκδοτα  (Αναγνώστηκε 111909 φορές)

Αποσυνδεδεμένος Αταλάντη

  • Διαχειριστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 7.986
    • Προφίλ
    • @ithaca
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #980 στις: 27 Σεπτέμβριος 2012, 22:21:11 »
Παράθεση
- Πάτερ, θέλω να σας πω ότι η λειτουργία ήταν γαμάτη.
Πρώτη φορά γούσταρα τόσο πολύ, μπράβο είσαι μάγκας.

- Σας ευχαριστώ, αλλά θα προτιμούσα να
μην χρησιμοποιείτε τέτοια γλώσσα στον Οίκο του Θεού...

- Μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση, τα είδα όλα σου λέω ρε φίλε,
μέχρι που έβαλα στον δίσκο 500 ευρώ.

Και ο ιερέας, έκπληκτος, λέει:
-"Έλα ρε μαλάκα, σοβαρά μιλάς τώρα;":Ρ

Αποσυνδεδεμένος htsopelas

  • Περαστικός
  • *
  • Μηνύματα: 5
    • Προφίλ
    • μέντιουμ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #981 στις: 31 Μάιος 2013, 20:30:47 »
Το έξυπνο κοριτσάκι


Καθώς έπαιζε ο Κωστάκης με την Ελενίτσα, της λέει ξαφνικά:
- Ελενίτσα, σηκώνεις την φουστίτσα σου να δω το βρακάκι σου;
- Τι είπες Κωστάκη;
Τι να κάνει λοιπόν ο Κωστάκης της την σηκώνει με το ζόρι.
Πάει η Ελενίτσα στη μαμά της και της λέει:
-Μαμά, σήμερα ο Κωστάκης μου σήκωσε τη φουστίτσα μου για να δει το βρακάκι μου.
-Α, Ελενίτσα να προσέχεις!
Την άλλη μέρα γλυκάθηκε ο Κωστάκης και ξανασηκώνει την φουστίτσα της Ελενίτσας.
Πάει το μεσημέρι η Ελενίτσα στη μαμά της και της λέει:
-Μαμά, σήμερα ο Κωστάκης μου σήκωσε τη φουστίτσα μου για να δει το βρακάκι μου.
- Α, Ελενίτσα να προσέχεις!
Την άλλη μέρα ο Κωστάκης και ξανασηκώνει την φουστίτσα της Ελενίτσας!
Όμως η τύχη του επιφύλασσε μια ΕΚΠΛΗΞΗ!
Πάει το μεσημέρι η Ελενίτσα στη μαμά της και της λέει:
-Μαμά, σήμερα ο Κωστάκης μου σήκωσε τη φουστίτσα μου για να δει το βρακάκι μου,ομως μην ανησυχείς καθόλου. Αυτή τη φορά του την "έσκασα"! ΔΕ ΦΟΡΟΥΣΑ ΒΡΑΚΑΚΙ!


Αποσυνδεδεμένος Ἀριστοκλῆς

  • Συντακτική Ομάδα
  • Ανώτατο μέλος
  • *
  • Μηνύματα: 5.184
    • Προφίλ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #982 στις: 25 Αύγουστος 2014, 21:47:38 »
Ὁ μικρὸς Κούλης (ἀπὸ τὸ Στόκος) πάει πρώτη μέρα στὸ σχολεῖο.
"Τί ἔμαθες Κούλη σήμερα στὸ σχολεῖο;" τὸν ἐρωτᾷ ἡ γειτόνισσα.
"Ἔμαθα νὰ γράφω" ἀπαντᾷ ὁ Κούλης.
"Καὶ τί ἔγραψες;" ζητᾷ νὰ μάθῃ ἡ γειτόνισσα.
"Δὲν ξέρω, δὲν ἔμαθα ἀκόμη νὰ διαβάζω!" λέει ὁ Κούλης.

Ἡ ἱστορία εἶναι ἀληθινή. Ὁ Κούλης τὴν ἑπόμενη κιόλας ἔγινε δημοσιογράφος.

http://www.stoxos.gr/2014/08/blog-post_3309.html

Ἐκτὸς καὶ ἂν ὑπάρχει λέξις "ΑΝΓΩΝΣΙΣΤΡΟΥΝ".

Ποιοὶ τοῦ εἶπαν ὅτι τὶς λέξεις μὲ τὰ πολλὰ παπάκια τὶς λένε οἱ "ἄνδρες";
Παιγνιδιάρηδες καλόγεροι καὶ φουσκωμένοι γιὰ νὰ ξεγελοῦν χρυσαυγῖτες;

http://www.ysee.gr/index.php?type=d&f=topics

Θέμος Κορνάρος: Άγιον Όρος. Οι άγιοι χωρίς μάσκα
http://www.ysee.gr/download/oi-agioi.pdf
 Θέμος Κορνάρος: Άγιον Όρος. Οι άγιοι χωρίς μάσκα (supplementary epilogue)
http://www.ysee.gr/download/oi-agioi-en.pdf
« Τελευταία τροποποίηση: 25 Αύγουστος 2014, 22:02:43 από Ἀριστοκλῆς »
Θαλῆς ᾠήθη πάντα πλήρη θεῶν εἶναι.

Αποσυνδεδεμένος DhmosthenhsArist

  • Περαστικός
  • *
  • Μηνύματα: 9
    • Προφίλ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #983 στις: 13 Φεβρουάριος 2015, 22:47:44 »

Αμερικάνικες σειρές vs. πραγματικότητα
Σκηνή που το ζευγάρι κοιμάται κι αυτή βλέπει εφιάλτη και ξυπνά.

Αμερικάνικη σειρά:
Άντρας: Αγάπη μου, αγάπη μου, τι σου συμβαίνει;
Γυναίκα: Δεν ξέρω, φοβάμαι, είδα έναν εφιάλτη.
Άντρας: Μίλα μου γι’αυτόν, εδώ είμαι εγώ, δεν θα σ’αφήσω μόνη σου.
Γυναίκα: Ήμουν λέει μικρή κι έτρεχα σ’ένα σκοτεινό δάσος μόνη μου και μια σκιά με κυνηγούσε.
Άντρας: Μωρό μου, πόσο λυπάμαι. Λοιπόν, άκου τι θα κάνουμε. Θα κοιμηθούμε αγκαλιά και το πρωί θα έχουν φύγει όλες οι σκιές. Έτσι; Μου το υπόσχεσαι;
Γυναίκα: Στο υπόσχομαι….και…σ’αγαπώ, να το ξέρεις.
Άντρας: Κι εγώ σ’αγαπώ.
Φιλιούνται, τέλος σκηνής.

Πραγματικότητα:
Άντρας: Μμμ… σταμάτα επιτέλους να στριφογυρνάς.
Γυναίκα: Είδα έναν εφιάλτη.
Άντρας: Γύρνα πλευρό και ξανακοιμήσου, το στανιό μου σήμερα, μάτι δε θα κλείσω.
Σηκώνεται, πάει για κατούρημα, τέλος σκηνής.

Αποσυνδεδεμένος Αταλάντη

  • Διαχειριστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 7.986
    • Προφίλ
    • @ithaca
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #984 στις: 14 Φεβρουάριος 2015, 00:11:50 »
Ευχαριστώ όλους. Μου φτιάξατε το βράδυ.

Αποσυνδεδεμένος DhmosthenhsArist

  • Περαστικός
  • *
  • Μηνύματα: 9
    • Προφίλ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #985 στις: 20 Φεβρουάριος 2015, 16:00:28 »
Αστυνομία εκεί;




-Ναι, πείτε μου¦



-Ελάτε γρήγορα, μπήκε μια γάτα μεσ’ το σπίτι !



-Μα καλά, τί άντρας είστε κύριε; Μια γάτα φοβάστε;



-Ο ΠΑΠΑΓΑΛΟΣ ΕΙΜΑΙ ΡΕ Μ@ΛΑΚΑΑΑ !!!

Αποσυνδεδεμένος DhmosthenhsArist

  • Περαστικός
  • *
  • Μηνύματα: 9
    • Προφίλ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #986 στις: 26 Φεβρουάριος 2015, 16:31:00 »
Μια ξανθιά αποφασίζει να δοκιμάσει ιππασία χωρίς όμως να έχει προγενέστερη εμπειρία ή να έχει κάνει κάποια μαθήματα. Ανεβαίνει στο άλογο χωρίς βοήθεια και το άλογο αμέσως αρχίζει και κινείται. Καλπάζει με σταθερό και ρυθμικό ρυθμό, αλλά η ξανθιά αρχίζει να γλιστράει από τη σέλα.

Με τρόμο προσπαθεί να αρπάξει τη χαίτη του αλόγου, αλλά δε μπορεί να την πιάσει γερά. Προσπαθεί να αγκαλιάσει το λαιμό του αλόγου αλλά γλιστράει στο πλάι του. Το άλογο συνεχίζει να καλπάζει αδιάφορα παρά τον αναβάτη που κρέμεται από το λαιμό του. Η ξανθιά κάνει μια απέλπιδα προσπάθεια να απελευθερωθεί από τον κίνδυνο και να πέσει όσο το δυνατόν ασφαλέστερα και ανώδυνα.

Δυστυχώς για αυτήν, το πόδι της μπλέκεται στον αναβατήρα και είναι τώρα στο έλεος του καλπασμού του αλόγου. Το κεφάλι της κτυπά στο έδαφος ξανά και ξανά. Είναι στα πρόθυρα της αναισθησίας όταν... ο κυρ Νίκος, ο περιπτεράς, βγάζει το αλογάκι από την πρίζα!

Αποσυνδεδεμένος DhmosthenhsArist

  • Περαστικός
  • *
  • Μηνύματα: 9
    • Προφίλ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #987 στις: 15 Απρίλιος 2015, 15:17:35 »
Η ακόλουθη είναι μια πραγματική ιστορία από την υπηρεσία τεχνικής()
εξυπηρέτησης πελατών της εταιρείας Word Perfect (ηλεκτρονικοί
υπολογιστές).
Είναι αυτονόητο ότι ο υπάλληλος απολύθηκε, παρ' όλα αυτά ο ίδιος έχει
κάνει αγωγή για αναίτια απόλυση.
Ο διάλογος προέρχεται από τη μαγνητοφώνηση που οδήγησε στην απόλυση:

"Τεχνική εξυπηρέτηση Word Perfect, πως μπορώ να σας βοηθήσω;
"Ναι, ξέρετε, έχω πρόβλημα με το Word Perfect."
"Τι είδους πρόβλημα;"
"Να, καθώς δακτυλογραφούσα, ξαφνικά όλες οι λέξεις χάθηκαν."
"Χάθηκαν;"
"Εξαφανίστηκαν."
"Μμμ. Τι σας δείχνει η οθόνη τώρα;;;;"
"Τίποτα."
"Τίποτα;;;;"
"Είναι κενή. Δεν δέχεται οτιδήποτε και να γράψω."
"Είστε ακόμα μέσα στο Word Perfect ή έχετε βγει;"
"Πως μπορώ να το καταλάβω;"
"Βλέπετε το σήμα C: στην οθόνη;" (Ελεύθερη μετάφραση του "Can you see
the C: prompt on the screen?")
"Τι σημασία έχει η οθόνη;" (Ελεύθερη μετάφραση του "What's a
sea-prompt?")
"Ξεχάστε το. Μπορείτε να κινήσετε τον δρομέα (cursor) στην οθόνη;"
"Δεν υπάρχει δρομέας. Σας είπα, δεν δέχεται οτιδήποτε και να γράψω!"
"Έχει ένδειξη λειτουργίας το μόνιτορ σας;"
"Τι είναι μόνιτορ;"
"Είναι το πράγμα με την οθόνη που μοιάζει με τηλεόραση. Μήπως έχει ένα μικρό λαμπάκι που σας λέει πότε είναι αναμμένο;"
"Δεν ξέρω."
"Τότε κοιτάξτε πίσω από το μόνιτορ και βρείτε από που βγαίνει το
καλώδιο. Μπορείτε να το δείτε;"
"Ναι, νομίζω."
"Ωραία. Ακολουθήστε το καλώδιο μέχρι το φις και πέστε μου αν είναι
συνδεδεμένο στην πρίζα."
"...Ναι, είναι."
"Όταν κοιτούσατε πίσω από το μόνιτορ, προσέξατε αν έβγαιναν δύο καλώδια και όχι μόνο ένα;"
"Όχι."
"Τέλος πάντων, βγαίνουν. Θα ήθελα να κοιτάξετε και να βρείτε το άλλο
καλώδιο."
"Εντάξει, το βρήκα."
"Ακολουθήστε το και πέστε μου αν είναι καλά συνδεδεμένο στο πίσω μέρος του υπολογιστή σας."
"Δεν μπορώ να φτάσω εκεί."
"Καλά. Τουλάχιστον μπορείτε απλώς να δείτε αν είναι;"
"Όχι."
"Ακόμα κι αν πατήσετε πάνω σε κάτι και τεντωθείτε λίγο;"
"Δεν μπορώ να δω, όχι γιατί δεν φτάνω, αλλά γιατί είναι σκοτάδι."
"Σκοτάδι;"
"Ναι. Το φως του γραφείου είναι σβηστό και το μόνο φως που έχω έρχεται από το παράθυρο."
"Τότε ανάψτε το φως."
"Δεν μπορώ."
"Γιατί όχι;"
"Γιατί υπάρχει διακοπή ρεύματος."
"Διακοπή... Διακοπή ρεύματος; Αχά! Λοιπόν, το βρήκαμε. Έχετε ακόμα τα
κουτιά, τα βιβλία, και τα υπόλοιπα υλικά συσκευασίας του υπολογιστή
σας;"
"Βέβαια, τα κρατάω στην ντουλάπα."
"Ωραία. Φέρτε τα, αποσυνδέστε το σύστημα σας και συσκευάστε το όπως ήταν όταν το πήρατε. Μετά επιστρέψτε το στο κατάστημα απ' όπου το πήρατε."
"Αλήθεια; Είναι τόσο σοβαρό;"
"Δυστυχώς ναι."
"Καλά, αφού είναι έτσι. Και τι θα τους πω;"

"Πέστε τους ότι με την ******* που σας δέρνει, δεν μπορείτε να έχετε
υπολογιστή."


Αποσυνδεδεμένος Αταλάντη

  • Διαχειριστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 7.986
    • Προφίλ
    • @ithaca
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #988 στις: 16 Απρίλιος 2015, 08:50:28 »
 :-* :ph34r: :tongue2: :metal: :yawp: ;D

Αποσυνδεδεμένος Λυκόφρων

  • Διαχειριστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 6.563
    • Προφίλ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #989 στις: 17 Απρίλιος 2015, 09:35:55 »
Κλασικό, διότι είναι τόσο, μα τόσο αληθινό!

Αποσυνδεδεμένος DhmosthenhsArist

  • Περαστικός
  • *
  • Μηνύματα: 9
    • Προφίλ
O τοτός και η δασκάλα
« Απάντηση #990 στις: 13 Ιούνιος 2015, 20:21:26 »
Η δασκάλα της Α” δημοτικού έχει πρόβλημα με τον Τοτό που όλο βρίζει και δε δίνει την παραμικρή σημασία στο μάθημα..

“Ποιο είναι το πρόβλημά σου;”, τον ρωτάει εξαγριωμένη.

“Είμαι πολύ…

έξυπνος για να είμαι στην πρώτη τάξη”. Απαντά ο Τοτός με ύφος.’Η αδερφή μου είναι στην τρίτη τάξη και είμαι πολύ εξυπνότερος από αυτήν. Πιστεύω πως πρέπει να πάω τουλάχιστον στην τρίτη κι εγώ”.

Η δασκάλα τον πάει στον διευθυντή, ο οποίος συμφωνεί να του κάνουν διάφορα tests γνώσεων κι εξυπνάδας κι αν απαντήσει σωστά, να τον βάλουν στη τρίτη τάξη.

“Πόσο κάνει 3×13;”, ρωτά ο διευθυντής.

“Τριάντα εννέα”.

“Ποια είναι η πρωτεύουσα της Φιλανδίας;”

“Το Ελσίνκι”.

“Πότε γιορτάζουμε το έπος της Αλβανίας;”

“Την 28η Οκτωβρίου”.

Σε όλες τις ερωτήσεις του διευθυντή, ο Τοτός απαντά σωστά. Όμως, μετά αρχίζει να ρωτά η δασκάλα, η οποία τον

έχει άχτι και θέλει να αποδείξει πόσο αθυρόστομος είναι.

“Τι είναι αυτά που η αγελάδα έχει 4 κι εγώ 2;”, ρωτάει πονηρά η δασκάλα.

“Τα πόδια”, απαντά ήρεμα ο Τοτός.

“Τι είναι αυτό που έχεις μέσα στο παντελόνι σου, ενώ εγώ δεν έχω;”

“Τσέπες”.

“Τι είναι μαλλιαρό, οβάλ, γλυκό και μέσα υγρό?”

“Η καρύδα”.

“Τι μπαίνει μέσα σκληρό και ροζ και βγαίνει μαλακό και βρεγμένο;”

Ο διευθυντής ανοίγει διάπλατα τα μάτια του, αλλά πριν προλάβει να μιλήσει ο Τοτός λέει με αυτοπεποίθηση:

“Η τσίχλα”.

“Τι κάνει ο άντρας όρθιος, η γυναίκα καθιστή και το σκυλί στα τρία πόδια του;”, ρωτά ακόμη πιο έντονα η δασκάλα.

“Χειραψία”.

Η δασκάλα τα έχει πάρει στο κρανίο! Αποφασίζει λοιπόν να χτυπήσει πιο δυνατά:

“Χώνεις τα παλούκια μέσα μου. Με πιέζεις, με καρφώνεις κι εγώ ανεβαίνω. Δεν προλαβαίνεις να τελειώσεις κι εγώ βρέχομαι. Τι είμαι;”

Τα μάτια του διευθυντή ανοίγουν τρομαγμένα, αλλά πάλι πριν προλάβει να πει κάτι, ακούει τον Τοτό να απαντά:

“Η σκηνή!”, απαντά με σιγουριά ο Τοτός.

“Βάζεις το δάχτυλο μέσα μου! Με παίζεις νευρικά! Ο σωστός άντρας αυτό κάνει πρώτα. Τι είμαι;”

Ο διευθυντής πλέον άναυδος κοιτάζει σα χαμένος!

“Η βέρα!”, λέει θριαμβευτικά ο Τοτός.

“Είμαι σε διάφορα μεγέθη. Όταν δεν είμαι καλά, στάζω. Όταν με πιάνεις και με αναταράζεις, ανακουφίζομαι…. Τι είμαι;”

“Η μύτη”.

“Είμαι σα σκληρό δοκάρι με σουβλερή άκρη. Καρφώνομαι με δύναμη τρέμοντας.. Τι είμαι;”

“Το βέλος!”.

“Αρχίζω από “μ” και τελειώνω σε “ι”. Όταν με δοκιμάσεις λιγώνεσαι. Τι είμαι?”

“Το μέλι φυσικά!”

Ο διευθυντής φωνάζει:

Φτάνει πια! Ποια τρίτη τάξη; Στείλε το κωλόπαιδο κατευθείαν στο Πανεπιστήμιο! Εγώ από μέσα μου απάντησα λάθος σε όλες τις ερωτήσεις…!!!

Αποσυνδεδεμένος Αταλάντη

  • Διαχειριστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 7.986
    • Προφίλ
    • @ithaca
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #991 στις: 15 Ιούνιος 2015, 14:21:29 »
Είναι κάτι ανάμεσα στο "μ' αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι" και τον Μητσικώστα  όταν παρίστανε τον ανακριτή στην υπόθεση Lewinski.

Αποσυνδεδεμένος Μιλτιάδης

  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 1.263
    • Προφίλ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #992 στις: 24 Αύγουστος 2015, 17:44:15 »
Ο Ιησούς, ο Μωυσής και ένας γεράκος παίζουν γκολφ.

Πιάνει πρώτος ο Μωυσής το μπαστούνι και ρίχνει μία... τσααααφ και η μπάλα πέφτει μέσα σε μία λιμνούλα με νερό.
Πάει προς τα εκεί, ακουμπάει τη λιμνούλα το ραβδί του (όπως στο Νείλο) και... κλααατς... ανοίγουν τα νερά. Περπατά μέσα στην κοίτη, ρίχνει μία με το μπαστούνι του και να η μπάλα μέσα στην τρύπα.

Σειρά του Ιησού:
Ρίχνει μια μακρινή μπαλιά βζζζιιιινν και μπλούμ πάλι η μπαλίτσα μέσα στη λιμνούλα..
Πάει ο Ιησούς περπατάει πάνω στα νερά κάνει ένα νεύμα με το χέρι του, η μπαλίτσα ανεβαίνει στην επιφάνεια και στέκεται. Την χτυπά ξανά ο Ιησούς, και αυτή πάει μέσα στην τρύπα και για αυτόν.

Σειρά του γεράκου τώρα:
Aλλά με τι καρδιά να παίξει με όλα αυτά που βλέπει;
Ρίχνει μια με το μπαστούνι βζζζιιιινν...... και η μπάλα πέφτει μέσα στο νερό και την καταπίνει ένα ψάρι.
Εκείνη την ώρα πετάει ένας γλάρος, βουτάει πιάνει το ψάρι από τη λιμνούλα και το καταπίνει. Όπως σηκώνεται να φύγει ο γλάρος πετάγεται ένας κυνηγός μέσα από κάποιους θάμνους και με την καραμπίνα του ρίχνει μια και τον πετυχαίνει.
Όπως τον παίρνουν τα σκάγια ο γλάρος ανοίγει το στόμα του και ελευθερώνει το ψάρι.
Το ψάρι πέφτει κάτω και όπως σπαρταράει του φεύγει η μπαλίτσα μέσα από το στόμα η μπαλίτσα η οποία χοροπηδά και μπαίνει στην τρύπα!!!!!!!!!!!

Γυρίζει τότε ο Ιησούς και λέει στον γεράκο:
- Ρε συ πατέρα είπαμε να παίξουμε γκόλφ. Μη το ξεφτιλίσουμε και τελείως...
Η θύμηση μού έφαγε τη μνήμη.

Αποσυνδεδεμένος Λυκόφρων

  • Διαχειριστής
  • Ανώτατο μέλος
  • *****
  • Μηνύματα: 6.563
    • Προφίλ
Απ: Ανέκδοτα
« Απάντηση #993 στις: 25 Αύγουστος 2015, 10:05:35 »
Ο Ιησούς, ο Μωυσής και ένας γεράκος παίζουν γκολφ.
...

Παλιό και αγαπημένο. Μου αρέσει όταν το πετυχαίνω γιατί ποτέ δε θυμάμαι τη σεκάνς της μπάλας του Πατρός.  :D