Προμήθεια 2009

[Αταλάντη]

Εάν δεν τους είδατε εκεί πάνω, χλωμά μου φαίνονται τα πράγματα...

[Ἀριστοκλῆς]

Διάβασα τοῦ Περικάλλου. Γράφει γιὰ πολλοὺς νέους, ἀλλὰ στρατόκαυλους.
Κάπου εἶναι φυσιολογικὸ νὰ ἀσχολοῦνται μὲ πολεμικὲς τέχνες οἱ νέοι, τὸ
κακὸ εἶναι νὰ ἀσχολοῦνται μόνο μὲ αὐτά. Καὶ τὸ σῶμα πρέπει νὰ γυμνάζεται
καὶ ἡ ψυχή καὶ τὸ πνεύμα. Καλὲς εἶναι καὶ οἱ ἄλλες τέχνες, ὅπως καλὴ καὶ ἡ
φιλοσοφία.

[Βάκχιος Κόραξ]

Στη συμμετοχή μου στον εορτασμό των Προμηθείων, γνώρισα από κοντά πολλούς Έλληνες στο Θρήσκευμα, είχα την ευκαιρία να συζητήσω μαζί τους και να παρακολουθήσουμε τα εορταστικά δρώμενα μαζί. Μου έκανε εντύπωση η εμφάνιση των τοξοτών και των οπλιτών, τα θεατρικά δρώμενα, και ενθουσιάστηκα πολύ από την μουσική συναυλία των «Κάβειρος».

Η παρουσία πολύ κόσμου, η αργοπορία στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων και η κατασκηνωτική διαμονή, ίσως δημιούργησαν ενόχληση σε κάποιους ανθρώπους. Είναι απολύτως κατανοητό. Προσωπικά, η διαμονή μου ήταν πολύ ευχάριστη, και μαζί με τις εορταστικές εκδηλώσεις, απόλαυσα το πανέμορφο φυσικό περιβάλλον του Ολύμπου. Αισθάνθηκα πως βρίσκομαι κοντά στα πνεύματα που κατοικούν εκεί.

Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που παρευρέθηκα στα φετινά Προμήθεια.

[Λυκίνοος]

Δεν ήμουν εκεί για να κρίνω, αλλά μήπως τελικά κολλάμε σε ένα αποδεκτό είδος πολίτη/ατόμου απορρίπτοντας τους λοιπούς; Μήπως θα πρέπει να αποδεχτούμε την κλίση του καθενός και να ζητούμε από αυτόν όχι να προσαρμοστεί σε κάποιο δεδομένο καλούπι που προκρίνουμε ως το άριστο, αλλά να αριστεύσει ο ίδιος; Να φτάσει τη φύση του στη τελείωση; Μήπως πρέπει να ζητάμε ακόμα και από τον καθαρό και μονοδιάστατο στρατόκαυλο να γίνει ένας άριστος στρατόκαυλος, ένα ιδανικό πρότυπο στρατοκαυλίασης, σύμφωνα με τη φύση του, και όχι να αλλάξει και να γίνει κάτι άλλο; Οι Θεοί μας είναι πολλοί, άλλοι πολεμικοί, άλλοι ειρηνικοί, άλλοι ποιητές, άλλοι φιλόσοφοι, άλλοι όμορφοι ακόμα και κουτσοί. Μήπως θα πρέπει να το αποδεχτούμε και στους ανθρώπους;

[Λυκόφρων]

Ας το θέσω λίγο διαφορετικά...

Δε με ενοχλεί κάποιος να είναι στρατόκαυλος, μόνο που η στρατοκαυλίαση που παρατηρούμε (γενικότερα, όχι μόνο στο χώρο) γέρνει λίγο μονόπατα να το πω, τείνει προς τα άκρα να το πω; Νομίζω το πιάσατε το υποννοούμενο.

Και, για να πούμε του στραβού το δίκιο, βλέπουμε ομάδες ατόμων να περιορίζουν τον ελληνικό πολιτισμό σε μία και μόνη έκφανσή του.«Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι (μόνο) η θρησκεία του» λένε οι μεν, «όχι! ο ελληνικός πολιτισμός είναι (μόνο) η φιλοσοφία του» σκούζουν οι άλλοι, ε, επόμενο είναι να βρεθούν κι εκείνοι που θα πουν πως ο ελληνικός πολιτισμός είναι (μόνο) ο αθλητισμός ή (μόνο) η πολεμική αρετή.

Προσωπικά λέω να συστήσω τη δική μου ομάδα που θα υποστηρίζει πως ανώτερη έκφανση του ελληνικού πολιτισμού είναι το ψάρεμα.

[λας]

Ας το θέσω λίγο διαφορετικά...

Προσωπικά λέω να συστήσω τη δική μου ομάδα που θα υποστηρίζει πως ανώτερη έκφανση του ελληνικού πολιτισμού είναι το ψάρεμα.

σαν βρεγμένο παυλόσκυλο,στο ψάρεμα λέω ναί.ιδού κάτι παλιότερα ψαρίσματα.

[Λυκίνοος]

Ισως Λυκ αυτή να είναι και η αιτία αποτυχίας επικοινωνίας στο χώρο και το γιατί τελικά ο καθένας κατέληξε να συνομιλεί και να αναγνωρίζει μόνο τον εαυτό του. Ο καθένας ανάγει αυτό που τον εκφράζει από τον ελληνικό κόσμο σε ουσία αυτού και απορρίπτει ολα τα υπόλοιπα. Αυτή η μονοδιάσταση προσέγγιση του χώρου δεν μας επιτρέπει να επικοινωνήσουμε. Αναζητούμε στον ελληνικό πολιτισμό μια συγκεκριμένη έκφραση ως την πρωταρχική και κύρια και κρινουμε τους λοιπούς με βάση αυτή.

[Διηνέκεια]

Βρήκα κι εγω το blog αυτού του τύπου και τα διάβασα...
Δε μου αρέσουν οι ακραίοι και μονοδιάστατοι άνθρωποι.
Όσο ωραία και να ήταν η γιορτή αν υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να τη μετατρέψουν είτε σε σύναξη τύπου χρυσής αυγής είτε σε καρναβάλι αυτό τα χαλάει τα πράγματα...

[Αγις]

Οι πλευρές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού είναι πολλές, χρειάζονται τόμοι για να αναληθούν εκτενώς, επιτρέψτε μου να υπολογίσω οτι χρειάζονται περίπου 7.000 σελίδες οι οποίες μπορούν να δώσουν μια σαφή εικόνα σε κάποιον που θέλει να μάθει γι΄αυτές. Κάποιοι προτιμούν τη μια ή την άλλη πλευρά όπως αναφέρατε. Ε και τι να κάνουμε τώρα; Να τους το απαγορεύσουμε;! Αυτό που μπορούμε να τους πούμε είναι ότι χρειάζεται βαθιά, σφαιρική, εκτενής, συγκριτική, επιστημονική, εξαντλητική μελέτη των πραγμάτων προκειμένου να υιοθετηθεί η μια ή η άλλη άποψη περί αρχαίας Ελλάδας. Τα πράγματα δεν είναι απλά.

[Διηνέκεια]

σαφώς Άγη.
Και πολλές πλευρές υπάρχουν και αντικρουόμενες πλευρες.
Αλλά οτι δε μας κάνει, δε μας αρέσει ή μπορεί να αποβεί επικίνδυνο για εμάς καλλίτερα να το αποφεύγουμε...

[Λυκόφρων]

Νομίζω πως το μήνυμά μου δεν έγινε αντιληπτό σε όλο το το βάθος, αλλά δεν πειράζει.

Βασικά συμφωνούμε. Εδώ και χρόνια το λέω πως, εντάξει, άλλον τον εμπνέι η μία πλευρά, άλλον τον εμπνέει η άλλη. Κι ενώ το προφανές είναι πως όλοι εργαζόμαστε προς ένα σκοπό, από διαφορετικές πλευρές, έχουμε φτάσει στο σημείο ο ένας να βλέπει τον άλλον ως αντίπαλο.

Έχω κουραστεί ακόμα κι από τη μεμψιμοιρία.

Στο κάτω κάτω, για να πω κάτι, ο χώρος δεν ανήκει σε κανέναν. Κι αν ανήκει κάπου, όσο ανήκει στους άλλους, τόσο ανήκει και στον καθένα από μας.

[Λυκίνοος]

Συμφωνώ. Πρέπει να προχωρήσουμε σε μια ευρύτερη συνενόηση και εναν απλούστερο ορισμό του χώρου και των στόχων του. Στόχοι όπως η ανατροπή του Ελληνοχριστιανικής θεώρησης και η στροφή προς τη μελέτη και έμπνευση από τον αρχαίο πολιτισμό είναι στόχοι που μας χαρακτηρίζουν όλους και μπορούμε να συμφωνήσουμε επί αυτών.

[Syd]

Λοιπόν: τώρα που ξέρω πως υπάρχουν στο διαδίκτυο όμορφα φωτο-ντοκουμέντα να αντισταθμίζουν τη δικιά μου μιζέρια, ας πω και την άποψή μου αναλυτικώς.

ΓΥΡΙΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΩ (δεν καταγγέλλω)

Το να πάει κάποιος στα Προμήθεια -και προφανώς σε οτιδήποτε ανάλογο- σημαίνει ότι πάει είτε ως κακόγλωσσος κουτσομπόλης, είτε πάει για να περάσει καλά.
ΟΙ κουτσομπόληδες και κακόγλωσσοι δεν με αφορούν.
Προσωπικά με αφορούν αυτοί που πάνε για να περάσουν καλά, και γι' αυτούς θα μιλήσω.
Επομένως θα  μιλήσω για μένα.
 
(Οκέϋ, υπάρχει και η τρίτη κατηγορία: Εκείνοι που πάνε για να προσφέρουν. Όμως, καλώς ή κακώς, αυτοί είναι πάντοτε μειοψηφία -που αποσπά είτε τον θαυμασμό όταν όλα πάνε καλά, είτε τη μουρμούρα όταν όλα πάνε στραβά. Προσωπικά, ήμουν είμαι και θα είμαι επιεικής μαζί τους, από τη στιγμή που δεν θα έχω συμβάλει στο έργο τους).

Για να περάσει κάποιος καλά, είτε στα Προμήθεια είτε σε οτιδήποτε ανάλογο, μου φαίνεται πως υπάρχουν 6 τομείς, οι οποίοι αν είναι οκέϋ, όλα θα είναι οκέϋ.
1) Τα οργανωτικά, ως παράγων για να αποφευχθεί η πλήξη
2) Η αισθητική και το καλλιτεχνικό μέρος
3) Η διακίνηση ιδεών και το φιλοσοφικό μέρος του πράγματος
4) Το ιερό μέρος του πράγματος
5) Το ιδεολογικό στίγμα του πράγματος (φοριέται και ως καπέλο)
6) Η ώθηση προς δράση, που δίνεται -ή που δεν δίνεται- από όλα τα παραπάνω.

Για ανθρώπους με τη νοοτροπία μου, τα τρία τελευταία είναι τα σημαντικότερα.
Για άλλους, οι προτεραιότητες μπορεί να είναι αλλιώτικες.

Τι έγινε λοιπόν στα Προμήθεια (όση ώρα δεν κοιμόμουν και δε χάζευα, τουλάχιστον) :

Οργανωτικά, το πράγμα είχε προβληματάκια, αλλά ήταν υποφερτά. Κάτι καθυστερήσεις και τέτοια δεν αποφεύχθηκαν, μερικοί (λίγοι) εκνευρίστηκαν διότι δεν είχαν την πολυτέλεια να μένουν στο χώρο -επομένως δεν είχαν άπειρη ώρα για σκότωμα- και τσαντιζόντουσαν με τις καθυστερήσεις, και καλά εκαναν, ένα ηλεκτρονικό χρονόμετρο για τους αθλητές ανάθεμα κι αν δούλεψε (κι ανάθεμα κι αν κατάλαβα σε τι θα χρησίμευε), τα ηχηρά  μαχαιροπήρουνα και τα κουτσομπολιά σκέπαζαν τους ομιλητές του συμποσίου, και τέτοια, αλλά προσωπικά όλα αυτά τα βρίσκω ασήμαντα, μπροστά στην επιτυχία του αγώνα δρόμου.
Ίσως επειδή είμαι παράξενος, ίσως όχι, θεωρώ πολύ σημαντική και συμβολική την ύπαρξη αγώνων.
(Να πω εδώ ότι προσωπικά φοβόμουν τι θ' ακούσουν τ' αυτάκια μου από το διοργανωτή-εμπνευστή του αγώνα δρόμου... είναι βλέπεις το (παντοειδές) δέος που νιώθω στο άκουσμα των λέξεων "Ομάδα Έψιλον"... Παραδόξως αποδείχτηκε αρκετά μια χαρά ανθρωπάκος -κρίνοντας απ' όσα είπε- και θα πρέπει να τον συγχαρούμε για την έμπνευσή του να υπάρξει ο αγώνας δρόμου. Ο τυπάκος ανήκει σε εκείνους που -παραδόξως- ανέβηκαν λίγο ψηλότερα στην εκτίμησή μου).

Στο ζήτημα της αισθητικής, μόνο εύσημα μπορώ να αποδώσω στους διοργανωτές: Ενώ όλα τα θεάματα δεν ήταν του γούστου μου, το'φεραν από'δω, το'φεραν από'κει και κατάφεραν να είμαι αισθητικώς ικανοποιημένος, ακόμα κι εγώ ο απαιτητικός.
Για παράδειγμα, υπήρξε μια ποιήτρια στρατευμένης ποιήσεως (σαν τη στρατευμένη ποίηση των χειρότερων στιγμών του Γιάννη Ρίτσου, ένα πράμα), η οποία όμως συνοδευόμενη από όμορφη ψιλοπαγανή μουσική, εν τέλει δεν ήταν κακή...
Χώρια που εντόπισα κι ένα παληκάρι ταλαντούχο που προσωπικά το έβλεπα για πρώτη φορά και μου φαίνεται πως αν έχει υλικό θα μιλάμε για τεράστια όμορφα πράγματα... Θα το παλέψω.
Βέβαια, το κλου της υποθέσεως ήταν οι Κάβειρος -που δεν τους είχα ξαναματαδεί ζωντανά και μου έκλεψαν την καρδιά αλλά εντάξει, ήταν γκαραντί αυτοί- και το κεντρικό δρώμενο (απ' το οποίο έχασα σημαντικά κομμάτια για λόγους κοινωνικούς, αλλά απ' όσο είδα κι απο γνώμες που άκουσα, μάλλον πρέπει να ήταν θεσπέσιο και μυσταγωγία σκέτη, όπως και οι Κάβειροι).
Ε, τώρα μιας και μιλάμε για αισθητική, με τους χλαμυδοφόρους που κυκλοφορούσαν ανάμεσά μας, η γνώμη μου είναι η αναμενόμενη: Μερικοί ήταν καλαίσθητοι, μερικοί όχι. Αλλά σάματις το ίδιο δε συνέβαινε (συμβαίνει) και με τους σύγχρονα ντυμένους? (Πάντως παραμένει η απορία μου: Για ποιόν στην ευχή λόγο οι (εν κυκλοφορία) αρχαιοπρεπώς ενδεδυμένοι είναι περισσότεροι από τις (εν κυκλοφορία) αρχαιοπρεπώς ενδεδυμένες? Και για ποιό στην ευχή λόγο οι αρχαιοπρεπώς ενδεδυμένες έχουν μια τάση σκουρόμαυρης ενδυματικής επιλογής?)

Το φιλοσοφικό μέρος -αν εξαιρέσει κανείς τους επικούρειους που ήξεραν τι έλεγαν στη συνάντησή τους- μου εφάνη λίγο τουρλουμπούκι, λόγω της καταραμένης άγνοιας... Ενδεικτικά, ένα όργανο της τάξεως έμελλε να γίνει ο τελευταίος ομιλητής στη συνάντηση των επικούρειων, όταν έθεσε το μέγα επικούρειο ερώτημα "αντί να κάθεστε εδώ να τα λέτε, γιατί δεν πάτε να χτίσετε έναν ναό?"
Άμα τη διατυπώσει του ερωτήματος, οι επικούρειοι έφυγαν προς όλες τις κατευθύνσεις (αλλά μάλλον δεν πήγαν να χτίσουν ναό).

Γενικά, υπήρχε μια εμφανώς πλειοψηφούσα φιλοσοφική τάση, που ήταν διασπασμένη ως προς το εξής: Ένα μέρος της τασσόταν υπέρ της φιλοσοφικής αρχής "Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια", ένα άλλο μέρος της τασσόταν υπέρ του "Θρησκεία-Πατρίς-Οικογένεια", κι ένα τρίτο μέρος τασσόταν υπέρ του "Οικογένεια-Πατρίς-Θρησκεία".
(Ενδιάμεσα η τάση αυτή είχε και επιμέρους διαφοροποιήσεις: Για μερικούς ετίθετο το ζήτημα "Ελλάς-Ελλήνων Δωδεκαθεϊστών", για άλλους ετίθετο το ζήτημα "Ελλάς -Ελλήνων Πολυθεϊστών"). Απ' ότι κατάλαβα πάντως, όλοι συμφωνούσαν στο ενωτικό "Ελλάς ή Τέφρα".
(Ίσως μέσα από αυτό το πρίσμα ή ίσως μέσα από αυτή την τέφρα, εξηγείται και η παρουσία κάποιων -τωόντι συμπαθεστάτων- οπαδών της πυροβασίας και της πυροστασίας, που διαλαλούσαν τις ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις που οργανώνουν -στις οποίες κάποια στιγμή θα πάω! κι άμα κάψω τις πατουσίτσες μου, μαύρο φίδι που τους έφαγε!!!).
Γενικεύοντας πάντως, και χωρίς να είμαι σνομπ, κάτι μου λέει πως για τους περισσότερους εκεί πέρα στα Προμήθεια, ο μεγαλύτερος Έλληνας φιλόσοφος ήταν ο Λεωνίδας ο Σπαρτιάτης, μαζί με τον Εμπεδοκλή. (Δεν ξέρω που στην ευχή τον ανακάλυψαν τον Εμπεδοκλή... Ίσως λόγω τέφρας...)

Σχετικά με το ιερό μέρος του πράγματος, για εμένα ήταν μια χαρά, γενικώς.
Όχι μόνο επειδή πάντα ισχυριζόμουν ότι αυτό είναι το σημείο που πραγματικά μας ενώνει, ούτε μόνο επειδή γνωρίζω πως οι αρχαίοι ημών ήταν έξυπνοι άνθρωποι και παρ' όλα αυτά κάθε κοινωνική τους εκδήλωση την είχαν ντύσει με ιερό μανδύα. Κάτι ήξεραν αυτοί.
Κι όσο κι αν ακούγεται παράξενο, θεωρώ ως υπέρτατα ιερή στιγμή των φετινών προμηθείων, την ιερόσυλη φάση όπου τέλειωσαν τα ιεροπρακτικά των παιδιών της Λάβρυς, και κάποιοι πιο ηλικιωμένοι, συγκινημένοι (τους έβλεπα εγώ που είχαν συγκινηθεί πολλή ώρα πριν), ξέσπασαν σ' ένα χειροκρότημα.
Κάπως έπρεπε να ξεσπάσουν κι αυτοί και να δείξουν τον ενθουσιασμό τους: Ακόμα κι αν φώναζαν "κι άλλο-κι άλλο", θα καταλάβαινα απόλυτα τι εννοούσαν.
Ειλικρινά, κι επειδή τους κοίταγα ώρα πριν (κοιτώντας παράλληλα και τα παιδιά της Λάβρυς), θεωρώ πως πρόκειται για ένα από τα καλύτερα και συγκλονιστικότερα μισάωρα (ίσως ήταν και ώρα... δε θυμάμαι) της ζωής μου: Και μόνο που έζησα αυτό, άξιζε που ανέβηκα εκεί πάνω. Ανοίχτηκαν δρόμοι εντός μου, πράγμα που είναι βασικό. Ανοιχτοί ήταν δηλαδή, αλλά η συγκίνηση των πιο ηλικιωμένων λειτούργησε ως μπουλντόζα: τους διαπλάτυνε τους δρόμους.

Βέβαια, αυτά είναι υποκειμενικά: Εγώ δεν είχα μαζί μου ούτε κάμερα ούτε τίποτα, οπότε ίσως γι' αυτό να μιλάω έτσι: Ο άλλος ας πούμε, που δεν του βγήκανε κεντραρισμένες οι φωτογραφίες, μπορεί να είχε πρόβλημα που εκινούντο πολύ οι προσφέροντες. Μπορεί να ήθελε να φωνάξει "Κάτσε ήσυχος ρε άνθρωπε, βγαίνεις συνέχεια από το πλάνο", ας πούμε. (Και να δεις που θα ειπώθηκε και κάνα τέτοιο... Για να το λέει ο Συντ, κάτι θα ξέρει...)
Είπαμε, σε κάθε θέμα -και στην ιερότητα- υπάρχουν πολλές απόψεις. Και για τους πολλαπλασιαζόμενους φωτογραφίζοντες, κάθε θέμα έχει πολλές οπτικές γωνίες. Βέβαια, γι' αυτούς, ο όρος "οπτικές γωνίες" είναι κυριολεξία.
Κάτι πρέπει να γίνει μ' αυτούς.
Μου καταστρέφουν τις στιγμές εντασσόμενοι στην κοινωνία του θεάματος.
Δεν ξέρω αν τους αγαπάω.
Χωρίς αυτούς δεν θα είχαμε ντοκουμέντα των εκδηλώσεων.
Αλλά σε λίγο καιρό εξαιτίας τους θα έχουμε απλά θεατρικές παραστάσεις, κι αυτές με την τρέχουσα έννοια.
Με μπερδεύει η παρουσία τους. Θέλω τη μαμά μου.

Τώρα για το ιδεολογικό στίγμα των εκδηλώσεων, νομίζω πως αποκαλύπτεται εν όλη τη μεγαλοπρεπεία του, μέσα από δύο φοβερά και τρομερά πράματα που ανακοινώθηκαν:
Το ΕΑΡ, μετά από την εξτρήμ επιτυχία των 8.000 ψήφων του, ψάχνει να βρει ποιοί στα κομμάτια το ψήφισαν, για να τους αποτρελλάνει: Να τους ανακοινώσει ότι μάλλον θα συνεργαστεί εκλογικά, με έναν έμπορο υγιεινών τροφών στην Πανεπιστημίου, που έχει και τηλε-κανάλι. Θα πέσει γέλιο... Να βλέπετε τηλε-φως να μαθαίνετε τις εξελίξεις. Πάνε να μας ξεφτιλίσουν και ημείς άδωμεν.

Αλλά και ο διοργανωτής των εκδηλώσεων, ετοιμάζει το μεγάλο μπράφ, ιδρύοντας το ΕΛΛΑΝ, στα πλαίσια της ροπής που έχει στο να ιδρύει κατά καιρούς διάφορα. Βέβαια αυτό το ΕΛΛΑΝ (Ελληνική Αναγέννηση), "εκφράζει το πνεύμα της Ελλήνων Επιστροφής"
(ξέρεις... αυτό με τα αντίρροπα Ε σε κύκλο... που το είχα βάλει στο μπλογκ μου πριν από καμιά διετία... τότε που έλεγα "τώρα δέσαμε"...)
και "δεν είναι ανοιχτό σε όλους, μόνο στους αποδεδειγμένως Έλληνες". Αλλά ακόμα κι αυτοί οι αρχαίοι και αποδεδεγμένοι Έλληνες, θα πρέπει συνεχώς να "επιμορφώνονται" -προφανώς οι Έλληνες πρώτου βαθμού θα επιμορφώνονται από Έλληνες δευτέρου βαθμού- και κάτι τέτοια Πολυχρόνη, που δεν γίναμε ευζώνοι...
Μόλις το διάβασα (και το ξαναδιάβασα να δω αν κάνουν πουλάκια τα μάτια μου) ρώτησα κάτι παιδιά από την αθάνατη ελληνική επαρχία "ρε μπας και είχαν δίκιο αυτοί που απουσιάζουν?"
Κούνησαν το κεφάλι τους. Σου λέει "καλός μ..άκας κι ο Συντ... Δεν ήξερε που ήρθε?"
Ρώτησα και το Λυκ αργότερα την ίδια ερώτηση, κούνησε το κεφάλι του κι αυτός, και λέω κατάλαβα τώρα... Θα ρωτάω την ίδια ηλίθια ερώτηση και θα μου κουνάει το κεφάλι ο κόσμος... Και δεν θα εννοεί "δεν ήξερες... δε ρώταγες?" αλλά θα εννοεί "έλα ρε Συντ που δεν ήξερες... Ήξερες, απλά δεν ήθελες να το δεις" και θα έχει και δίκιο.
Κατά τη γνώμη μου, αυτές οι δυο γραφικότητες, ΕΑΡ και ΕΛΛΑΝ, αποτελούσαν το ιδεολογικό στίγμα των φετινών προμηθείων. Ήτοι, κάποιοι χορεύουν στην πλάτη μας τον χορό του Ζαλόγγου.
Θα χορέψουμε και θα πέσουν.
Αυτό είναι όλο. Αλλά το ιδεολογικό τους στίγμα θα μας μείνει ως στίγμα στην πλάτη.
Είναι μίζεροι και θέλουν να φτιάξουν σέχτες. 
Αδυνατούν να έρθουν σε επαφή με την κοινωνία και απελπίζονται.

Υλική φανέρωση του παραπάνω ιδεολογικού στίγματος, αποτελούν τα τάγματα οπλιτών, που κυριάρχησαν στα φετινά Προμήθεια -μέχρι τάγμα τοξοτών υπήρχε, παρ' όλο που ένα πουλάκι μου ψιθύρισε ότι οι αρχαίοι τους τοξότες τους αποκαλούσαν Σκύθες. Εντάξει, κι εγώ τους συμπαθώ τους αρχαίους Σκύθες, αλλά μόνο για κάποιες συνήθειες και πρακτικές τους... όχι για όλες...
Διότι και οι μπάτσοι στην αρχαία Αθήνα Σκύθες ήντονε.
Τεσπα.
Θα μου πει τώρα ο άλλος: Είναι κακό ρε Συντ να μπεί ο άλλος στο τριπ ότι είναι οπλίτης? Να ντύνεται οπλίτης, να τσακώνει κι ένα κοντάρι και να αποτελεί μέλος τιμητικού αγήματος στα Σκιροφόρια ή στο Χριστός Ανέστη?
Και θα απαντήσω ότι ασφαλώς και δεν είναι κακό: Όπως δεν θα ήταν κακό να ντυθεί Ναπολέων ή τσολιάς ή Ηρακλής με τη λεοντή. Τιμή του και καμάρι του. Αν μας εξηγούσε κιόλας σε τι χρησιμεύει αυτό που κάνει, θα ήταν πιο καλά.
Διότι πλάκα-πλάκα, ό,τι και να γινόταν φέτος στα Προμήθεια, τσούπ! έσκαγαν μύτη δίπλα και μερικοί οπλίτες με περικεφαλαία... Υπερβολή δεν είναι? Ωραίο πράμα η αναβίωση, έστω και ως φολκλόρ, αλλά απ' όσο ξέρω, οι αρχαίοι οπλίτες δεν πηγαίνανε ακόμα και για κατούρημα με τα κοντάρια τους... Τα σέα του πολέμου τα είχαν για τον πόλεμο, όχι για να τα φοράνε και να πηγαίνουν στο ναό ή στο θέατρο ή στο στάδιο, ας πούμε...

(Ξέρεις τώρα: Για Παγκράτιο και τέτοια αρχαιοπρεπή ούτε λόγος. Κι αυτά θα μπορούσαν να αναβιώσουν, μόνο που στο Παγκράτιο ο ένας δίνει ξύλο και ο άλλος τρώει ξύλο... και αυτός που τρώει το ξύλο, μετά δεν έχει ανεβασμένο φρόνημα... χώρια που οι απέξω βλέπουν τον δαρμένο και λένε "πριτς! σιγά μην ασχοληθώ με το θέμα!"... ενώ τα αγήματα έχουν άλλη χάρη: δε σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους! κι αν το καλοσκεφτεί κανείς, οι μύγες φέτος ήταν ελάχιστες στον Όλυμπο, όπου κατά σύμπτωση είχαν αυξηθεί τα αγήματα!!! Βέβαια, κάποιου του ξέφυγε και πήγε να μιλήσει για το όνειρό του "να υπάρξει σύντομα μια φάλαγγα οπλιτών", αλλά τον επανέφεραν στην τάξη διότι εντάξει, είναι ακόμα νωπές οι μνήμες από τις φάλαγγες και δεν το συνέχισε. Μάλλον μας το φυλάει για έκπληξη).

Βασικά το πρόβλημά μου με όλα αυτά, είναι η έλλειψη στοιχειώδους ανάλυσης. Λέμε για να λέμε, κάνουμε για να κάνουμε, κι άμα δείξει τη φάτσα μας περιστοιχιζόμενη από σπαρτιατικές μόρες κανένα τηλε-φως, ανοίγουμε σαμπάνιες.  Και όσο πιο γραφικοί γινόμαστε, τόσο περισσότερο πιθανό είναι να δείξει τη μάπα μας η τηλεόραση.
Να αποχτήσουμε αναγνωρισιμότητα σήμερα και να διαπραγματευτούμε κάνα βουλευτιλίκι αύριο.
(Να τον ακούτε το θείο Συντ).

Εγώ το βλέπω κάπως αλλιώς: Το μέσο είναι το μήνυμα. Κι όταν το μέσο είναι το τηλε-φως, γειά σου Πολυχρόνη που δεν γίναμε ευζώνοι... Κρίμας τα νέα παιδιά δηλαδή...

Πάντως, περνώντας στο τελευταίο κομμάτι, "τα προμήθεια ως ώθηση προς δράση"...
διαπίστωσα με χαρά, πως υπήρχαν εκεί πάνω νέα παιδιά πλήρως και παντελώς αδιάφορα (αν όχι αντίθετα) προς όλα αυτά τα τελευταία. Παιδιά που είχαν ανέβει για να γνωρίσουν και να γνωριστούν, να γιορτάσουν μεταξύ τους (και με όποιον ενδιαφερόμενο νέο άνθρωπο) τη φύση και το ηλιοστάσιο, μερικοί είχαν δει και τους Κάβειρος στο youtube (ένας με κολάκεψε: τους είχε δει από το μπλογκ μου που τους είχα βάλει εκεί γύρω σε μια πανσέληνο μετά την πρωτοχρονιά για ποδαρικό! οποία τιμή!) και γενικά έδειχναν να τα έχουν όλα γραμμένα στα τέτοια τους, πλην όμως το κεντρικό δρώμενο εκείνοι μου το περιέγραψαν -δεν το έχασαν- και γενικά ήταν πλήρως συνειδητοί σε όσα τους ενδιέφεραν, και πλήρως ασυνείδητοι σε όσα τους προκαλούσαν αφόρητη ανία ή γέλιο.
Εγώ, σε αυτά τα (λίγα, ομολογουμένως) παιδιά, και στους ημιδακρυσμένους ηλικιωμένους που ανέφερα παραπάνω, είναι που βρίσκω τη δικαιολόγηση της διεξαγωγής των φετινών προμηθείων, αλλά και τη χαρά της παρουσίας μου εκεί. 
Όλα τα υπόλοιπα, είναι καθημερινότητες που έτσι κι αλλιώς θα συνέβαιναν. Ή για να το πω αλλιώς, και να μη συνέβαιναν, δε θα έχανε η Βενετιά βελόνι.


Υ.Γ1. Αν και η μοναδική ομάδα στην οποία ανήκω είναι ο Πανιώνιος, και χωρίς να θέλω να μπω στα χωρικά ύδατα άλλων ομάδων (θεοί... ας μην το πάρουν ως αφορμή να ξεσαλώσουν), θέλω να κάνω την διαπίστωση ότι μου έλειψαν κάποια καρντάσια που ναι μεν φέτος απείχαν συνειδητά, όμως εγώ -ως πρόσωπο Συντ- τους έχω συνδυάσει με τα προμήθεια. Τώρα το τι και το πως το γνωρίζουν αυτοί και όχι εγώ. Απλά σημειώνω το λυπηρόν της απουσίας τους, αναγνωρίζοντας ότι υπήρξαν στιγμές που αναρωτήθηκα φωναχτά: "Ρε μπας και είχαν δίκιο που την έκαναν με γοργά πηδηματάκια"?

Υ.Γ2. Όντας αυτή η άποψή μου για τα Προμήθεια τα φετινά, (ειλικρινά, ξαναδιαβάζοντας αυτά που έγραψα αναρωτιέμαι αν γράφω κάτι θετικό ή κάτι αρνητικό), έχω παρ' όλα αυτά την άποψη για την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός "χώρου αναφοράς". Είτε σαν προμήθεια του ιδρυτή της νομοκρατίας, του ερομισμού, της ΕΛΛΑΝ, του ελληνόμετρου και της παναγιάς τα μάτια, είτε σαν οτιδήποτε άλλο. Είναι τιμή και χαρά το να έχω καταφέρει (μέσα σε τρεις ώρες, ας πούμε) να έχω γνωριστεί εκ του συστάδην με ετερογενείς και ετεροβαρείς ανθρώπους του (υποθετικού, έστω) χώρου, όπως ενδεικτικά ο Θέσπης και ο Κλείτορας (μην ιντριγκαριστείτε -τους αναφέρω απλά επειδή είμαι σίγουρος πως τους γνωρίζετε), και κάτι άλλους, με τους οποίους εκ του μακρόθεν αλληλογράφαμε χρόνια και ζαμάνια αλλά εκ του σύνεγγυς τίποτα... Η προσωπική γνωριμία ημών των δικτυοτέτοιων, δεδομένης της πανελληνιο-παγκοσμιο-διαστάσεως του διαδικτύου, απαιτεί κάποια κεντρική εκδήλωση.
Το αν αυτή θα είναι τα προμήθεια, ποσώς με ενδιαφέρει. 
Ας πούμε, δεν θα με ενδιέφερε να συναντάω κόσμο στη γιορτή του Καρατζαφύρερ.
Κάποια εκδήλωση πρέπει να υπάρχει όμως.
Κι άσε τον -όποιο- ιδρυτή της να λέει ό,τι θέλει.

Αυτά .

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΤΑΛΑΝΙΚΑΣ]

...χρειάζεται βαθιά, σφαιρική, εκτενής, συγκριτική, επιστημονική, εξαντλητική μελέτη των πραγμάτων προκειμένου να υιοθετηθεί η μια ή η άλλη άποψη περί αρχαίας Ελλάδας. Τα πράγματα δεν είναι απλά.

Γιατί θα πρέπει να υιοθετηθή κάποια άποψις; Καθείς ας κρατήση ότι του ταιριάζει. Το λάθος θα είναι το να πετάξη τα υπόλοιπα.

[Αγις]

Φίλε Χρίστο αν "κρατήσει" κάποιος κάτι δε θα το "υιοθετήσει"; Μή κολλάμε στις λέξεις. Και γιατί να τα πετάξει τα υπόλοιπα; Είπε κανείς κάτι τέτοιο; Ας τα γνωρίζει όλα κι ας διαφωνεί με όσα θέλει.

[Αταλάντη]

Φίλτατε μου Σύδιε  τα παίρνω σιγά - σιγά γιατί από εκεί που ήθελες παρακαλετά για να μας πεις δυο κουβέντες ξέσπασες και δεν ξέρω από που ν' αρχίσω:

(Να πω εδώ ότι προσωπικά φοβόμουν τι θ' ακούσουν τ' αυτάκια μου από το διοργανωτή-εμπνευστή του αγώνα δρόμου... είναι βλέπεις το (παντοειδές) δέος που νιώθω στο άκουσμα των λέξεων "Ομάδα Έψιλον"... Παραδόξως αποδείχτηκε αρκετά μια χαρά ανθρωπάκος -κρίνοντας απ' όσα είπε- και θα πρέπει να τον συγχαρούμε για την έμπνευσή του να υπάρξει ο αγώνας δρόμου. Ο τυπάκος ανήκει σε εκείνους που -παραδόξως- ανέβηκαν λίγο ψηλότερα στην εκτίμησή μου).

Τι να υποθέσω εγώ; Ο ανθρωπάκος που βρισκόταν στην εκτίμησή σου μέχρι πρότινος; Είναι σημαντικό να προσδιορίσεις αυτό το ερώτημα για να κατανοήσουμε τι εννοείς.

Πάντως παραμένει η απορία μου: Για ποιόν στην ευχή λόγο οι (εν κυκλοφορία) αρχαιοπρεπώς ενδεδυμένοι είναι περισσότεροι από τις (εν κυκλοφορία) αρχαιοπρεπώς ενδεδυμένες?

Εννοείς αναλογικά; Διότι νωρίτερα είχες εκφράσει δυσαρέσκεια για την ανισόρροπη κατανομή του πληθυσμού.

Για μερικούς ετίθετο το ζήτημα "Ελλάς-Ελλήνων Δωδεκαθεϊστών", για άλλους ετίθετο το ζήτημα "Ελλάς -Ελλήνων Πολυθεϊστών"

Ετέθησαν κυριολεκτικά ή είναι σχήμα λόγου; Διότι στο φόρουμ - παρόν ανταλλακτήριο ιδεών έχει τεθεί το ζήτημα αυτό.

θεωρώ πως πρόκειται για ένα από τα καλύτερα και συγκλονιστικότερα μισάωρα (ίσως ήταν και ώρα... δε θυμάμαι) της ζωής μου: Και μόνο που έζησα αυτό, άξιζε που ανέβηκα εκεί πάνω.

Με συγκίνησες!

Δεν ξέρω αν τους αγαπάω.

Εγώ δεν τους αγαπάω._

Το ΕΑΡ, μετά από την εξτρήμ επιτυχία των 8.000 ψήφων του, ψάχνει να βρει ποιοί στα κομμάτια το ψήφισαν

8.000 ψήφους το ΕΑΡ; 

Δεν θυμάμαι να μου έδωσαν ψηφοδέλτιο του ΕΑΡ... Μήπως να κάνουμε ένσταση;

κι εγώ τους συμπαθώ τους αρχαίους Σκύθες, αλλά μόνο για κάποιες συνήθειες και πρακτικές τους...

Κι εγώ επίσης!

Θα μου πει τώρα ο άλλος: Είναι κακό ρε Συντ να μπεί ο άλλος στο τριπ ότι είναι οπλίτης? Να ντύνεται οπλίτης, να τσακώνει κι ένα κοντάρι και να αποτελεί μέλος τιμητικού αγήματος στα Σκιροφόρια ή στο Χριστός Ανέστη?
Και θα απαντήσω ότι ασφαλώς και δεν είναι κακό: Όπως δεν θα ήταν κακό να ντυθεί Ναπολέων ή τσολιάς ή Ηρακλής με τη λεοντή. Τιμή του και καμάρι του. Αν μας εξηγούσε κιόλας σε τι χρησιμεύει αυτό που κάνει, θα ήταν πιο καλά.

Μου τα χαλάς εδώ! Πρέπει να χρησιμεύει σε κάτι συγκεκριμένο; Γουστάρει μεταμφιέσεις. Εξωτερικεύει μια πλευρά που δεν μπορεί να εκφράσει στην καθημερινή ζωή και περιβάλλον του.

Κατά τα λοιπά, πολύ μεστή η περιγραφή. Ευχαριστούμε! 

[Αντίοχος Αχαρνεύς]

Μία παρατήρηση: το Ε.Α.Ρ. μετέσχε στις εκλογές συνεργαζόμενο με έναν άλλον συνδυασμό, ενώ το ψηφοδέλτιο ονομαζόταν με όνομα παραπέμπον στην Άμεση Δημοκρατία. Άρα, το θέμα είναι πότε το Ε.Α.Ρ. θα μετάσχει αυτοτελώς στις όποιες εκλογές.

[Syd]

Φίλτατε μου Σύδιε  τα παίρνω σιγά - σιγά γιατί από εκεί που ήθελες παρακαλετά για να μας πεις δυο κουβέντες ξέσπασες και δεν ξέρω από που ν' αρχίσω:

Το φαινόμενο λέγεται έμπνευση! 
Αλλά έπρεπε και να το κάνω, για να υπάρχει μια υποκειμενικώς αντικειμενική άποψη!

Τι να υποθέσω εγώ; Ο ανθρωπάκος που βρισκόταν στην εκτίμησή σου μέχρι πρότινος; Είναι σημαντικό να προσδιορίσεις αυτό το ερώτημα για να κατανοήσουμε τι εννοείς.

Ούτε που τον ήξερα!

Εννοείς αναλογικά; Διότι νωρίτερα είχες εκφράσει δυσαρέσκεια για την ανισόρροπη κατανομή του πληθυσμού.

Σαφώς και ομιλώ αναλογικώς. Διότι είπαμε, το σκορ άντρες-γυναίκες ήταν περίπου 7-3.

Ετέθησαν κυριολεκτικά ή είναι σχήμα λόγου; Διότι στο φόρουμ - παρόν ανταλλακτήριο ιδεών έχει τεθεί το ζήτημα αυτό.

Κυριολεκτικότατα!

Με συγκίνησες!

αυτός ήταν ο σκοπός μου! 

Εγώ δεν τους αγαπάω._

Εμένα με προβληματίζει το ρητό "όποιος αγαπάει παιδεύει".
Θα ήθελα να τους παιδέψω λίγο! 

8.000 ψήφους το ΕΑΡ; 

Δεν θυμάμαι να μου έδωσαν ψηφοδέλτιο του ΕΑΡ... Μήπως να κάνουμε ένσταση;

7.916!
Ήτοι, το λεξαριθμικόν άθροισμα της φράσεως:
"Μια οχι και τοσο επιτυχημενη εκλογικη παρουσια. Μαλλον αποτυχημενη περιπτωσις θα την ελεγα" 

Τώρα, τυχόν αποδοχή της ενστάσεως, θα μου χαλάσει τον λεξάριθμο! 

Μου τα χαλάς εδώ! Πρέπει να χρησιμεύει σε κάτι συγκεκριμένο; Γουστάρει μεταμφιέσεις. Εξωτερικεύει μια πλευρά που δεν μπορεί να εκφράσει στην καθημερινή ζωή και περιβάλλον του.

Κι εγώ μαζί του, αν είναι έτσι!

Κατά τα λοιπά, πολύ μεστή η περιγραφή. Ευχαριστούμε! 

Χεχεχε... 

[Ἀριστοκλῆς]

http://www.dimopolis.gr/dp1/

Καλὰ εἶναι οἱ 7916. Ἂν ἀναλογιστοῦμε ὅτι δὲν εἶχε διαφήμισι καὶ
ἡ ἄμεσος δημοκρατία θεωρεῖται ἀνέφικτη.
Ἀλλὰ οἱ περισσότεροι οὔτε θὰ ἀντελήφθησαν τὴν ὑπαρξί του.
Μικρὰ κόμματα σημαίνει ἢ γραφικότητα ἢ ἄκρα στὴν συνείδησι
τῶν πλείστων ψηφοφόρων.

[Syd]

http://www.dimopolis.gr/dp1/

Καλὰ εἶναι οἱ 7916. Ἂν ἀναλογιστοῦμε ὅτι δὲν εἶχε διαφήμισι καὶ
ἡ ἄμεσος δημοκρατία θεωρεῖται ἀνέφικτη.
Ἀλλὰ οἱ περισσότεροι οὔτε θὰ ἀντελήφθησαν τὴν ὑπαρξί του.
Μικρὰ κόμματα σημαίνει ἢ γραφικότητα ἢ ἄκρα στὴν συνείδησι
τῶν πλείστων ψηφοφόρων.

Φρονώ ότι εάν απλώς και μόνον είχαν αντιληφθεί την ύπαρξιν του διαδικτύου και των δυνατοτήτων αυτού,
θα εδύναντο να έχωσι διαφήμισιν -και δη επιβλητικήν-  και μάλιστα "χωρίς λεφτά ή με λίγα λεφτά".
(Το παράδειγμα της επιτυχούς χρήσεως του διαδικτύου -και της παρεπομένης εκλογικής επιτυχίας-
των Σκανδιναυών "πειρατών", είναι ενδεικτικόν, νομίζω).
Η μη-επαρκής, λοιπόν,  εκ μέρους των Ελλήνων αμεσοδημοκρατών χρησιμοποίησις του διαδικτύου,
η (σχεδόν) μη-χρήσις του διαδικτύου ως μέσου προπαγανδίσεως των (υπαρκτών, ευελπιστώ) θέσεών των,
αναμφιβόλως δεικνύει κάποιαν εκ μέρους των στρατηγικήν ανεπάρκειαν.
Και, δεδομένης αύτης της εμφανεστάτης και προφανεστάτης στρατηγικής ανεπαρκείας,
δικαίως θα εσκέπτετό τις:
"Σιγά μην ψηφίσω αυτούς... Είναι ανώριμοι ακόμη... Κάτσε να μάθουν πρώτα τι είναι διαδίκτυον και βλέπουμε".